Elke keer een stapje meer
Doch als ik denk ‘ik ben er al’
trap ik weer in een andere val
Toch sta ik op en leer
de stukjes bij elkaar te rapen
De delen van mijn ziel
die ondanks ’t karmawiel
nog steeds liggen te slapen
Ik zie ze bij mezelf te krijgen
Terug van waar ze zijn geweest
(Ze bleven beter bij hun leest)
om eindelijk alles te overstijgen
De reis op weg naar Huis
gaat echt niet over rozen
maar is er wel één die wij kozen
Alleen waren wij abuis
want het verhaal dat ons werd onthouden
Dit klinkt misschien heel raar
Maar het is wellicht echt waar
Het is niet wat wij bedenken zouden
Zo groot en onvoorstelbaar …
Zijn wij ervoor klaar?
Om ons af te vragen: Wat is werkelijk waar?
Lichtkristallen 