Categorie: Bewustzijn

Wie of wat ben ik? Een groot deel van mijn leven heb ik mijn hersens daarover gepijnigd. Tot ik een aantal jaren geleden pas begon te begrijpen dat ik daarover het licht via mijn hart moest laten schijnen. Daar bevindt zich alles wat met jouw innerlijke waarheid te maken heeft.

Gisteren heb ik een lijstje gemaakt met elementen die ik beschouw als metgezellen die misschien dicht in de buurt komen van diegene die ik werkelijk ten diepste ben. Van diegene die ik elke dag weer een beetje meer probeer te zijn. Op dit moment is dit alles waar ik blij van wordt.

Hier beneden kun je het vinden. Het zou leuk zijn als je in een reactie laat weten of het enigszins met je resoneert:

• Gevoel, emotie
• Zorg en liefde om en voor dierbaren
• Stilte
• Dolfijnen
• Stromend, helder water
• Zwemmen
• Onbespoten moestuin; van zaadje tot voedsel
• Bloemenweiden
• Anastasia; familiedomein
• Schrijven en dichten
• Helma Broekman, Martijn van Staveren, Femke van Hof (inspirators)
• Chinese viool (Elliot Tordo)
• Jonna Jinton (YT)
• Pai Tunes (YT)
• Vrij willen zijn van angst en controle
• Geen hokjesgeest
• Oorspronkelijk, organisch leven
• Dansen in de zon
• Bossen en bergen
• Zo weinig mogelijk technologie
• Het grotere plaatje durven zien

De vraag is dan, wat van dat lijstje is dan ook werkelijk authentiek. Wat is daadwerkelijk alleen van mij. Dan zou ik kunnen zeggen, het schrijven en dichten. Dat komt uit mijn hart maar soms ook uit mijn hoofd. Hoe weet je wat werkelijk van jezelf is en wat door anderen bedacht. Zelfs de woorden zijn niet echt van mezelf want alle woorden bestaan al. Creaties bedenken zoals muziekstukken schrijven, schilderen of kunst komen wellicht nog het dichtst in de buurt van het ware (fysieke) creëren. Die gaven zijn mij helaas niet gegeven.

Toch denk ik dat we op vele manieren kunnen scheppen en creëren, de meesten zullen we echter nog moeten ontdekken. Dat is echter ook het leuke van deze tijd, het openen van het hart, in stilte zijn, onze fantasie gebruiken … Daar zullen we het ergens moeten proberen te vinden. Vrije velden creëren, veel los laten, verbinding zoeken met (daar is ie weer) diegene die je werkelijk ten diepste bent. Met het Christusbewustzijn, laat ik het dan ook zo maar noemen. Ook niet zelf bedacht trouwens.

Onze uiterlijke realiteit is een uiting van de collectieve innerlijke werelden.
Doordat nog steeds de meesten hun innerlijke bagage niet durven uit te pakken wordt nog steeds een wereld vol geweld, dualiteit, armoede en onrechtvaardigheid waargenomen. Zo binnen zo buiten, niets is minder waar.
We leiden ons leven in onze gedachten, ver weg van ons hart, al denken we vaak dat we dat juist wèl doen.
In feite bepalen de gedachten die ons elke seconde bestoken onze werkelijkheid. We leven vanuit ons hoofd.
Durven wij ons volledig open te stellen? Onszelf vragen te stellen?
Wie ben ik echt? Wat doe ik hier?
Het gros weet nog steeds niet hoe de wereld in elkaar steekt, oftewel hoe het spel gespeeld wordt op aarde.

*Hoe werkt het om ons als bronwezen te (her)ontwikkelen?

*Hoe kunnen we daadwerkelijk onze realiteit veranderen?

*Hoe kunnen we onze eigen autoriteit veiligstellen?

*Hoe belangrijk is water eigenlijk?

*Is ons hart een toegangspoort?

*Hoe zijn we hier nu daadwerkelijk terecht gekomen?

*Wat is ons DNA nu eigenlijk en waarom gebruiken we hiervan maar zo’n klein deel, net als van onze hersenen?

*Zijn er meer realiteiten buiten onze aarde?

Een kleine greep uit vele vragen.
Hoeveel mensen zouden daar oprecht mee bezig zijn … ?
En ik? Ik heb zeker geen pasklaar antwoord op de vele vragen die ik heb. Ik stel ze echter wel. Neem niets meer zomaar aan, van niemand.
Of het nu de reguliere of de alternatieve media is. Beiden met soms veel geleuter in de ruimte (letterlijk) leg ik mijn kritische oor te luisteren en laat ik daarna mijn hart het werk doen.

Want net als de vele religieuze dogma’s zijn er ook spirituele (new age) dogma’s en programmeringen. Deze laatsten zijn veel te horen via alternatieve kanalen.
Het geeft mij rust, om alleen te luisteren naar mezelf. In onszelf zitten uiteindelijk  alle antwoorden.

Onze realiteit is in feite een spel waarin alles mogelijk is, waarvoor je een open geest nodig hebt om te kunnen doorzien hoe wij (ons bewustzijn) wereldwijd massaal gemanipuleerd worden.
Het is echter ook een spel waarvan je zelf de leiding kunt nemen.

Vele creatieve processen zijn nu gaande, liefdevolle initiatieven worden ontplooid vanuit het hartsbewustzijn van mensen.
Mensen die in een min of meer opgeschoonde staat van zijn zichzelf herinneren aan wie of wat ze zijn. Dit gevoel stijgt boven alles uit. Geef ook gewoon toe dat je onwetend bent en ga op onderzoek uit. In feite zijn we allemaal onwetend maar de tijd is gekomen dat hierin verandering aan het ontstaan is.
Je weet het als je het voelt en als je hiervoor kiest zul je nooit meer dezelfde zijn …

Het land van ooit (geïnspireerd op Gregg Braden’s The Divine Matrix, beschreven in het boek ‘Communiceren met andere beschavingen’ van Martijn van Staveren).

Ooit … heel, héél lang geleden … leefde er een beschaving die bestond uit liefdevolle wezens met wonderbaarlijke krachten en een groot creatievermogen. Zij wisten precies waar zij vandaan kwamen, waar hun oorsprong lag en hoe ze weer naar dit thuis konden terug keren. Dit rijk was een eenheid. Alle kennis die zij nodig hadden droegen zij binnen in zich. Uit zichzelf konden zij scheppen en creëeren wat zij maar wilden. Het was dan ook een liefdevolle, harmonische samenleving op een hele mooie, bijzondere plek in het universum. De planeet waarop zij woonden bezat de meest waardevolle natuur in de meest uiteenlopende kleuren. Kristalhelder, geneeskrachtig water dat alle herinneringen van die planeet en het universum in zich droeg was in overvloed aanwezig. Zij voedden zich met de lucht of met de vruchten en zaden die in hun nabijheid waren. Hun lichamen waren dan ook licht. Anders gezegd zij bezaten een lichtlichaam in meerdere betekenissen. Er groeiden veel bijzondere bloemen en planten die goed waren voor hun hele wezen. Ziekte bestond er niet en de wezens werden heel erg oud; iedereen leefde daar zijn gelukkigste tijden – alhoewel tijd zoals wij die kennen daar niet bestond. Echter gebeurde er iets dat niemand had voorzien…

Vanuit andere werelden hadden minder gunstig gestemde wezens het voorzien op die bijzondere planeet op die bijzondere plek in het universum. De planeet waarop ze het gemunt hadden was ook heel rijk, dat wisten deze creaturen. Er waren goud en andere grondstoffen te vinden daar; dat was onder anderen waarop zij het voorzien hadden. Zij zagen zichzelf als goden en experimenteerden er op los. Zij verwachtten dat de oorspronkelijke bewoners heb ook zagen als goden en hen aanbaden en dienden. Langzamerhand gingen de oorspronkelijke wezens hen inderdaad zo zien, gingen geloven dat ze deze ‘goden’ nodig hadden om hen te vertellen wat goed voor hen was. Deze creaturen van andere werelden waren namelijk hoogbeschaafd met zeer geavanceerde technologieën die zij op die geïnvaseerde planeet ten allen tijden inzetten. Ze bouwden de meest grootse gebouwen en creëerden de krachtigste wapens, leerden hen hoe ze dieren konden houden om landbouw te bedrijven en hoe ze gewassen konden spuiten om insecten en ziekten te weren. Ook werden apparaten ontwikkeld om de wezens te genezen die door dit ‘nieuwe normaal’ steeds zieker en zieker werden.

Zo ging dit volk uiteindelijk geloven dat de dingen die ze nodig hadden buiten zichzelf lagen. Ze gingen geloven dat ze moesten zorgen dat ze altijd genoeg te eten hadden, zich moesten beschermen tegen ziekten, het weer en onveiligheid; tegen van alles en nog wat. Religies werden lang geleden al in het leven geroepen om het volk in dit geloof vast te zetten en tevens de dualiteit die al lang was ontstaan was te versterken. Hiervoor werden zelfs de gruwelijkste oorlogen gevoerd. Hun innerlijke kennis werd steeds meer vergeten en men kwam steeds verder van zijn natuurlijke habitat en van zichzelf af te staan. De levendige lichtvonk die zij nog steeds in zich droegen doofde steeds verder uit …

Dit ging zo door totdat deze wezens een slap aftreksel werden van zichzelf omdat ze zich verloren in voorgeschreven technologieën die de verbinding met hun ware ik vervingen; onder anderen smartphones, smarttelevisies, gamecomputers en virtual reality. Een digitale wereld was geschapen en het leek alsof hun natuurlijke creatiekracht volledig was verdwenen en zij alleen nog maar elkaar konden kopiëren. Ieder oorspronkelijk wezen had echter nog steeds dat ene stukje bewustzijn in zich, dat stukje van waaruit ze de weg terug naar hun oorsprong – naar Huis – terug konden vinden.

Tot op het allerlaatste moment krijgen zij de kans om het te vinden en hun verbinding opnieuw te leggen. Als het te laat is – door de allang uitgerolde technologieën – zal dit laatste stukje bewustzijn echter opgaan in het niets. Om daarna voor altijd te verdwijnen?